Internet Boleh Buat Duit?

Lima tahun dulu, masa tu saya masih muda lagi. Tapi saya memang telah ada minat untuk tahu lebih lanjut macamana nak berniaga di internet, atau dengan kata lain ialah jana pendapatan dari internet, tapi masa berlalu dan akhirnya saya pun tenggelam dengan urusan harian. Minat saya hanya tinggal bayang-bayang.

Kemudian masa berlalu, macam-macam jenis perniagaan yang datang dalam hidup saya. Semuanya pelbagai jenis, ada skim piramid, ada ala-ala skim cepat kaya macam Swish cash lah, dan seingat saya, masih terbayang wajah kawan saya yang jadi kepala kepada skim ini, promosi dan pungut duit daripada semua kawan-kawan lain yang berminat. Masa tu saya rasa semua orang bagai dilamun angan-angan melangit, simpan harapan untuk terima habuan bila sampai masanya kelak. Dengan kata lain, jadi jutawan. Sambil tu goyang-goyang kaki tanpa kerja. Wah best nya. Tapi akhirnya, duit lesap, bisnes kena gantung dengan bank negara. Wah sadis sekali. Nasib baik saya masuk RM200 je, kalau tak …

Tahun 2008, saya jual bongkah cendawan kat internet. Ni cubaan pertama. Sambutan menggalakkan. Cuma tak larat nak pikul bongkah cendawan banyak2 dan hantar kat orang sana-sini. Dari sini saya mula dapat duit hasil jualan saya di internet, tapi tak banyak, dan kerja pun penat. Masa pun kena banyak diluangkan. Kesimpulannya, saya tak larat. Tapi saya dapat kesimpulan, internet boleh buat duit.

Beralih ke bisnes lain. Saya buat laman web. Memang saya pandai buat laman web tapi taklah sehebat pereka yang tiap-tiap hari bergelumang dengan laman web. Saya berpatner dengan sorang kawan. Dia yang memang pakar dan ada pengalaman.
Pendek cerita, bisnes saya ni berjalan dengan baik. Saya tak gunakan modal satu sen pun. Lagi satu saya tak daftarkan ke SSM pun. Sebab apa? Sebab saya nak tengok sejauh mana boleh pergi bisnes ni. Pelanggan pertama saya ialah seorang Australian, dia lah pelanggan saya pertama dan terakhir. Sampai kini, hanya dialah pelanggan saya. Dan ketika ini, saya masih lagi kena updata website dia yang ada beberapa buah.

Kemudian saya pun slow sbb saya tak larat nak fokus. Keje buat laman web ni memang penat. Badan memang tak penat tapi otak penat. CPU kat otak cepat panas, hidung pun boleh kembang-kempis sbb otak keletihan. Akhirnya saya berhentikan pemasaran supaya tak dihujani dengan pelanggan dan pelbagai lagi kerumitan yang lain.

Sampai kini, masih lagi buat bisnes laman web ni, tapi buat pelan-pelan dan kalau boleh taknak ada pelanggan lagi. Pelanggan yang sorang ni pun tak terjaga.
Tahun 2010, masa tu anak saya yang sulung dah sampai masa untuk belajar membaca. Saya memang tak larat nak ajar anak saya membaca, rasanya kalau saya yang ajar, bukan dia yang pandai, tapi saya yang jadi lebih pandai. Saya hantar anak saya ke tuisyen yang dibuat di perpustakaan awam. Sambil tunggu anak saya habis belajar, saya pun mula cari buku-buku yang boleh saya layan.

Mula-mula tu saya baca buku ensiklopedia kanak-kanak, lepas tu bila jiwa saya tak puas, saya cari buku lain. Minggu-minggu berikutnya pulak saya baca buku melukis. Lepas habis saya baca buku-buku melukis, saya terserempak dengan buku-buku bisnes internet. Pendek cerita, habis dah semua buku-buku tu saya baca. Tapi buku tak banyak membantu.

Pertama, sebab saya ni sorang yang sibuk, nak baca buku yang tebal mana sempat. Kedua, kerana buku bukan guru yang baik. Ia umpama guru yang bisu. Jadi saya sebagai pembaca, saya kena menterjemahkan apa yang saya baca, dan akhirnya saya sendiri jadi guru. Kalau sesat pun, saya jugak.

Senang cerita, dah macam-macam buku dibaca, dua tiga purnama pun dah habis, kalau belajar silat ke atau kompang ke, mesti dah pandai, dah boleh berpencak dan main lagu. Tapi nak buat bisnes internet tak macam tu. Susah betul nak pandai. Tapi tak patah semangat, saya teruskan jugak. Hati dipujuk supaya jangan mengalah.

Tiba ke saat ini, insyaAllah saya bakal menganjurkan satu seminar perniagaan internet. Kepada sesiapa yang berminat untuk mempelajari teknik-teknik yang saya gunakan, boleh hadir ke seminar ini. Semuanya akan didedahkan. Tidak perlu lagi meraba-raba dan berguru dengan buku kerana buku bukan guru terbaik, ia tidak boleh bercakap sekalipun berbahasa isyarat. Kalau tak paham, kita akan kekal tak paham sampai satu masa yang lain.

Seminar ini ialah asas kepada segala perniagaan di internet tetapi melangkau ke seberang sempadan global. Tanpa asas, tak akan wujud sebuah bangunan. Memetik kata-kata Datuk Najib dalam suratkhabar hari ini,

“Keluar daripada zon selesa: Najib.
Bumiputera abad ke-21 mesti berdaya tahan, pertarungan hari ini adalah pertarungan minda dan kemahiran. Siapa berilmu, siapa yang menguasai maklumat, dialah kudrat yang mempengaruhi persekitaran.“

Sehingga kini, saya telah mendapat maklum balas daripada rakan Cina, mereka juga berminat untuk belajar daripada saya. Dapat tak kita bayangkan, bagaimana orang lain berebut-rebut untuk meletakkan diri mereka ke atas?

Wasalam,
Mohd Rafi,
Johor Bahru.

Sedekah & Hadiah

Kalau dahulu Sir Alexander Graham Bell adalah orang yang sentiasa bereksperimen. Beliau telah gagal lebih dari 1000 kali sebelum terhasilnya telefon. Ketika ditanya tentang kegagalan beliau di dalam eksperimen lebih dari 1000 kali itu, beliau berkata saya tidak gagal, sebaliknya saya telah menemui lebih dari 1000 cara untuk berjaya.

Itu adalah jiwa yang sangat positif, berani, tidak pernah kecewa serta putus asa. Matlamat sentiasa di depan. Begitu jelas.

Saya bukan Alexander, tetapi saya ingin berkata tentang eksperimen. Kita selalu mendengar eksperimen ini dilakukan oleh saintis atau golongan atasan, golongan yang otaknya bergeliga.

Tetapi saya juga telah bereksperimen perkara yang pelik. Yang penting ialah jawapan daripada eksperimen saya. Mari kita lihat adakah ia benar atau sebaliknya.

Saya ada dua period perniagaan. Period A ialah period saya berniaga secara tegas iaitu dengan mengikut harga yang saya sendiri telah tetapkan.

Sementara Period B ialah period saya berniaga dengan lebih fleksibel pada harga. Saya telah menjual banyak unit hanya dengan separuh harga daripada harga sebenar. Niat saya ialah untuk membantu. Keuntungan saya kemudiankan.

Kepada pelanggan, saya berikan mereka diskaun yang kadang-kala membuatkan pelanggan itu sendiri terkejut. Ada kalanya saya memberikan satu unit tambahan lagi sebagai hadiah tanpa bayaran apa-apa. Ada kalanya saya menanggung kos penghantaran pos laju tanpa meminta pelanggan menanggungnya. Ini ialah deskripsi lebih kurang berkenaan period perniagaan B. Semua ini saya niatkan sebagai hadiah kerana ingin membuatkan pelanggan saya gembira.

Apa yang jelas, ketika di period B, pelanggan telah bertambah secara drastik entah daripada mana mereka datang. Ia secara ketara mengatasi bilangan pelanggan sewaktu di period A. Ada yang menghantar mesej kepada saya ketika tengah malam. Ada yang lebih lewat daripada tengah malam. Pelanggan yang asalnya hanya ingin membeli satu unit, kemudian menambah belian mereka. Pelanggan yang pada asalnya tidak mahu membeli, telah membeli sewaktu harga diturunkan sehingga separuh.

Ini ialah tentang eksperimen pertama. Kemudian saya melakukan eksperimen kedua, bagi produk yang berbeza, skop berbeza, lapangan berbeza. Eksperimen pertama adalah produk yang tidak perlu berjumpa mencari pelanggan. Tetapi yang kedua saya perlu berjumpa dengan pelanggan.

Pada period A, saya menjalankan aktiviti jualan seperti biasa. Berjumpa dengan ramai orang, tetapi hasil tidak seberapa.

Pada period B, sama seperti di period A, aktiviti jualan berjalan seperti biasa. Pada suatu hari, sewaktu saya sedang bersolat di surau di tempat saya, tergerak di hati untuk mengajak seorang musafir yang sedang menetap sementara di surau tersebut makan. Kemudian selepas itu, saya kerap mengajak beliau makan bersama setiap kali selepas maghrib ataupun isyak. Adakalanya beliau tidak makan, mungkin kerana keputusan duit. Walaupun beliau tidak memberitahu saya, tetapi dari ilham dan gerak hati, saya memberikan beliau sedikit wang melalui anak saya selepas selesai sembahyang. Tujuan saya ialah agar beliau tidak kelaparan dan dapat membeli makanan.

Walaupun begitu jangan ada yang menyangka saya seorang yang banyak duit. Mungkin ada yang berkata mereka tidak boleh melakukan seperti saya kerana tidak cukup duit. Saya melakukan semua ini dalam keadaan sempit dan memujuk diri sendiri.

Tidak lama selepas itu, jualan saya mencurah-curah. Ia seakan ada kaitan dengan amalan sedekah yang saya lakukan. Benarkah begitu? Saya serahkan jawapan tersebut untuk sesiapa yang membaca.

Di satu tempat yang lain, saya pernah mendengar seorang rakan menceritakan pengalaman beliau berjual. Beliau ada sebuah warung kecil di hadapan rumah. Warung tersebut digunakan untuk menjual buah-buah bermusim seperti durian dan rambutan. Ia terletak betul-betul di tepi jalan-raya yang banyak pengguna.

Pada satu hari jualan beliau langsung sifar dari pagi hingga ke tengahari. Tidak ada seorang pun yang singgah membeli buah rambutan yang beliau letak di warung tersebut. Sewaktu hari menjelang petang, ada seorang perempuan sedang membawa anak kecil datang ke warung beliau. Kerana kasihan dengan perempuan tersebut yang berpakaian comot dan kelihatan hidup susah, beliau mengajak perempuan dan anaknya makan di rumah beliau.

Selepas perempuan itu pergi, sebelum menjelang senja, kesemua buah rambutan beliau telah habis dijual kepada orang yang lalu lalang di depan warung beliau.

Pada mulanya saya hanya mendengar kisah ini dengan teruja. Tetapi saya telah bereksperimen , saya mendapat hasil yang sama. Kini saya tidak mahu menjadikan ia sebagai satu eksperimen lagi, tetapi adalah bagus jika ia dipraktikkan dan menjadi sebati sebagai satu amalan yang ‘low profile’ dan tidak perlu dibanggakan.

Cukuplah diri sendiri yang tahu amalan kebaikan diri sendiri, hanya di antara kita dengan Allah, sama seperti kita menyembunyikan dosa dan keburukan kita daripada orang lain juga.

Apa yang dipelajari ialah sesuatu yang amat bernilai.

1. Niat yang murni akan dibalas oleh Allah dengan sesuatu yang baik. Sekiranya tidak di sini, pasti di akhirat kelak. Berniaga bukan sekadar mencari keuntungan, sebaliknya untuk memenuhi keperluan hidup orang lain.

2. Sedekah atau hadiah adalah sesuatu yang baik. Ia kelihatan merugikan pada mata kasar, tetapi Allah membalasnya 10 kali lebih daripada apa yang telah diberikan. Ramai tersilap kerana menjangka balasan Allah di dalam bentuk harta. Sedangkan ada banyak perkara yang tidak mampu dibeli oleh harta yang banyak. Allah boleh membalasnya dengan sesuatu yang kita tidak nampak, bukan berupa harta, mungkin ketenangan hidup, kesihatan badan, keluarga bahagia, anak-anak yang soleh dan solehah, kehidupan serta umur yang berkat dan sebagainya.

3. Sedekah atau hadiah mestilah ikhlas kepada Allah, bukan kerana untuk perniagaan maju.

4. Tidak terlalu berkira dan gelojoh dengan keuntungan, sebaliknya memberikan ruang kepada perniagaan itu berkembang dengan lebih adil.

Saya berazam untuk lebih banyak bersedekah dan berhadiah. Iaitu untuk memperbaiki amalan saya sebelum tiba ke akhirat. Perniagaan maju atau rezeki bertambah adalah perkara kedua.

Orang kafir yang tidak pernah bersedekah juga boleh kaya? Kenapa? Saya akan menulisnya di waktu yang lain.


Mohd Rafi
Johor Bahru